Alanhimmetler
Alemdar
Balı
Belen
Bölücekkaya
Borucak
Çökeler
Deveci
Deveören
Dokumacılar
Geriş
Karacaören
Karaköy
Kılkara
Kızıksarıkaya
Kızılcaören
Kökez
Köseler
Kuzca
Nadaş
Taşlık
Yazıca
Köylerimiz alfabetik sırayla düzenlenmiştir. Köy resimlerine dokunduğunuzda o köyümüzü tanıtan bilgiler burada açılır.
Bu köyün sayfası henüz hazır değil.
Alanhimmetler, adının bağışı bol olan, yardımsever anlamına geldiği söylenmekle birlikte, kuruluş tarihi ve nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir. Yerleşim yeri olarak dağ eteğinde düz bir arazi üzerindedir. İlçenin güneybatısında yer alan köyün kuzeyinde Borucak, batısında Kuzca, doğusunda Kızık-Sarıkaya ve kuzeydoğusunda Geriş Köyü ile komşudur. Seben ilçesine bağlantılı 48 km.lik yol üzerindeki köy, ilçeye 16 km. mesafededir. Yolu stabilizedir. Köyde 69 hanede 147 kişi yaşamaktadır.
Köy halkının geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktadır. 16500 dekar alanda sulu ve kuru tarım yapılabilen köyde buğday, arpa ve pirinç yetiştirilmekte ve bağcılık yapılmaktadır. Köy ekonomisinde pirinç ve üzümün önemli bir yeri vardır. Bu nedenle halk geçiminin büyük bir bölümünü tarımdan sağlamaktadır. Hayvancılık olarak büyükbaş, küçükbaş hayvan ve et tavuğu yetiştiriciliği yapılmaktadır. Köyde 386 adet büyükbaş hayvan, 850 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Mevcut iki tavuk çiftliğinde yılda 65.000 adet et tavuğu üretimi yapılmaktadır.
Köyde 1 ilkokul, 1 sağlık ocağı ve 1 cami bulunmaktadır. İlkokul kapalı olup, öğrenciler ilçe merkezindeki Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda kalmaktadır. Sağlık ocağında halen 1 hemşire, 1 hizmetli bulunmaktadır. Köyde bulunan 302 abone kapasiteli telefon santralinden bu köyle birlikte Balı, Borucak, Dokumacılar, Kuzca ve Geriş köyleri faydalanmaktadır.
İlçenin doğusunda bulunan Alemdar Köyü, ilçeye 13 km. uzaklıktadır. Kıbrıscık - Beypazarı karayolu üzerindeki Cuma Deresi köprüsünden ayrılarak 5 km. stablize yolla köye ulaşılır. Köyün eski adı Kise'dir. Kise isminin, eski yerleşim dönemlerinde (ilk Bizans döneminde) Samra denilen mevkiinde bulunan Kara Kilisenin isminin kısaltılmasından geldiği rivayet edilmektedir.Daha sonra köyün ismi değiştirilerek Alemdar olmuştur.
Köy; Olukbaşı, Alageriş, Cuma Deresi ve Harmancık mevkileri ile çevrilidir. Kuzeybatısında Deveören Köyü, batısında Karacaören Köyü, güneyinde Yazıca Köyü ve doğusunda Dörtdivan İlçesi sınırları ile komşudur.
Köyün orman içinde yayla turizmine elerişli Samra çayırı, Ekiz çayırları, Sekiyurt Çayırı ile Çökeren Çayırı köyün ortak otlakiyesi olarak kullanılmaktadır. Köy merkezi kayalık ve eğimli bir arazi üzerine kurulmuştur. Köyde 85 hanede 276 nüfus yaşamaktadır.
Köy halkı geçimini tarım, hayvancılık ve orman işçiliği ile sağlamaktadır. Tarım ürünü olarak 76 dekar arazinin bir bölümünde buğday ve arpa ekimi yapılmakta, bu da ihtiyacı karşılamamaktadır. 150 büyükbaş, 4750 küçükbaş hayvan bulunan köyde modern et tavukçuluğu da ilerlemiştir. Mevcut 9 adet tavuk çiftliğinde yılda 510.000 adet et tavuğu üretimi yapılmaktadır. Diğer bir gelir kaynağı da orman işçiliğidir. Köyde, S. S. Alemdar Tarım ve Ormancılık Kooperatifi aracılığı ile aldıkları orman kesim işçiliği yapılmaktadır.
Köyde 1 ilkokul ve 2 lojmanı, 1 cami bulunmaktadır. Öğrenciler ilçedeki Yatılı ilköğretim Bölge Okulu'na yerleştirilmiştir. Köyün içme suyu şebekesi vardır. Karacaören Köyü telefon santralına bağlı telefon hattı bulunmaktadır.
Köy halkı yaz mevsimi ayları içinde, Dörtdivan İlçesi sınırları içerisinde bulunan Güney Oluk Yaylası adındaki yaylalarına çıkar, iki ay süreyle yaylada kaldıktan sonra köye dönerler.
İlçenin güneybatı istikametinde olan Balı köyünün , ilçeye uzaklığı 16 km.dir. Doğusunda Borucak Köyü, güneydoğusunda Alanhimmetler Köyü, kuzeydoğusunda Dokumacılar Köyü, güneybatısında Kuzca Köyü ve batısında Seben İlçesi sınırları ile komşudur. Köyde yaşayanlarca bu köyün ilk yerleşim yerinin Alanhimmetler Köyü civarındaki ören yeri olduğu belirtilmektedir. Rivayete göre köy halkı örende otururken şimdiki köyün bulunduğu yeri arı yetiştirmek için kullanmakta imiş. Daha sonra köy halkının buraya yerleşmesi sonucu bal yetiştirilen yer anlamına gelen Ballık ismini aldığı ve zamanla bu ismin değişerek Balı olduğu söylenmektedir.
Köyde 23 hanede 56 nüfus bulunmaktadır. Köy halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Tarım ürünü olarak 456 dekar arazinin bir bölümünde kuru ve sulu tarım yapılmakta olup, buğday, arpa, pirinç, nohut ve üzüm yetiştirilmekte, ihtiyaç fazlasınında satışı yapılmaktadır. Köyde 142 adet büyükbaş, 350 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Bir adet tavuk çiftliğinde yılda 36.000. adet et tavuğu üretilmektedir. Köyde 1 ilkokul, 1 öğretmen lojmanı, 1 cami ve imam-hatip lojmanı vardır. İlkokul eğitim-öğretime kapalıdır. Öğrenciler ilçe merkezindeki Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'na yerleştirilmiştir. Balı, Borucak, Kuzca ve Dokumacılar köylerini kapsayan grup içme suyu şebekesi ihalesi yapılmış olup, köye şebeke suyu getirilmesi için çalışmalara başlanılmıştır. Alanhimmetler köyündeki telefon santralına bağlı telefon hattı mevcuttur.
Belen köyünün adının ne anlama geldiği bilinmemekle birlikte halkın bir kısmının Kırım Türklerinden olduğu rivayet edilmektedir. İlçenin batısında, ilçeye 16 km. uzaklıkta olan köy, kayalık, bodur ağaç ve çalılıklarla kaplı bir alan üzerinde kurulmuştur. Köy; Belen, Çukur, Çarıklar, Beslen ve Yukarı Beslen adında 5 mahalleden oluşmaktadır. Mahalleler arasındaki 1-2 km.lik uzaklıkların stabilize yollarla birbirine bağlantıları vardır. Köy; kuzeydoğusunda Çökeler Köyü, doğusunda Karaköy Köyü ve Kılkara Köyü, batısında Seben İlçesi sınırları ile çevrilidir. Köyün çevresinde Asmanın Kafa Tepesi, Yumru Kaya Tepesi, Duruşa Burnu Tepesi, Sarıyamaç Tepesi, Gök Tepe Dağı, Tokmak Deresi, Yoz Deresi ve Kışlacık Deresi gibi mevkiler bulunmaktadır.
Köyde; Belen Mahallesi'nde 30, Çukur Mahallesi'nde 21, Çarıklar Mahallesi'nde 7, Beslen ve Yukarı Beslen mahallelerinde 32 olmak üzere, toplam 90 hanede 363 nüfus yaşamaktadır.
Köy halkı geçimini tarım, hayvancılık, ormancılık ve nakliyecilik yaparak sağlamaktadır. 1320 dekar arazide buğday, arpa ve pirinç yetiştirilmektedir. Ayrıca sebze ve meyve yetiştiriciliği de yapılmaktadır. Arıcılığa ise yeni başlanılmıştır. Köyde 369 adet büyükbaş, 3465 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Bunun yanı sıra et tavukçuluğu da yapılmaktadır. Toplam 6 tavuk çiftliğinde yılda 270.000 adet et tavuğu yetiştirilmektedir.
Köyün beş mahallesinin üçünde ilkokul vardır. Bunlardan Beslen Mahallesi'ndeki okul öğrenci azlığı nedeniyle kapatılmış, iki okul ise açık bulunmaktadır. Halen Belen Mahallesi'nde 26 öğrenci ve 1 öğretmenli, Çukur Mahallesi'nde 17 öğrenci ve 1 öğretmenli ilköğretim okulu açık bulunmaktadır.
Köyün her mahallesinde cami mevcut olup, 2 camisinde imam-hatip bulunmamaktadır. 1988 yılında köye İzzet Baysal Vakfı tarafından 1 sağlık evi yaptırılmıştır. Karaköy Köyü telefon santralına bağlı olarak telefon aboneliğinden yararlanılmaktadır.
Köyde yaşayanlar, Yayla Çayı Orman İşletme Şefliği yanında bulunan Örüklü, Beslen ve Çukur Yaylaları ile Köroğlu mevkiinde bulunan Akpınar Yaylası'na çıkarlar. 1-2 ay yaylalarda kaldıktan sonra köye dönerler. Yaylalara çıkmadan önce, köy ark suyunun taksimi nedeniyle, Taksim Bayramı adı altında bir kutlama yapılır. Ayrıca Haziran ayının son Çarşamba günü Beslen Mahallesi Doğacı Dede Türbesi'nde adak kurbanları kesilerek köy ve çevre halkına yemekler verilir.
İlçenin kuzeyinde yer alan Bölücekkaya köyünün ilçeye uzaklığı 3 km.dir. Kıbrıscık - Bolu yolu üzerinde bulunmaktadır. Arközü Deresi ile Kıbrıscık'tan ayrılır. Batısında Çeltik Deresi, kuzeyinde Keçelik Deresi, Aksu Kayası, Aksu Çalı, Kapaklı, Erenlerin Doruk, Hıkhık, Ellezler Sokağı, Güllü Kaya ile Kökez Köyü'ne sınırdır. Güllü Kaya, İbrik Kayası, Eşşek Kayası, Katır Kayası ile Karaköy Köyü yaylalarına sınırdır. Doğusunda Köroğlu Tepesi vardır.
Arazi genellikle parçalı kayalardan oluşmuştur. Arközü Deresi sarp bir vadide akar. Vadi boyunca parçalı sarp kayalar yer alır. Bu nedenle köye parçalı kaya anlamına gelen Bölükgaya adı verilmiş ve bu isim daha sonra Bölücekkaya'ya dönüşmüştür.
Köyün tarihi hakkında kesin bir bilgi yoktur. Bölücekkaya'nın batı kesiminde Ashar ve Günasar denilen mevkilerde eski yerleşim izlerine rastlanmaktadır. Topraktan demir artıkları çıktığı görülmektedir. Bugün köyde 36 hanede 92 nüfus yaşamaktadır.
Köy halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. 162 dekar tarım alanının bir bölümü ekilmekte, buğday ve arpa yetiştirilmektedir. Köyde elma bahçeleri de vardır. 1960'lı ve 1970'li yıllarda yoğun olan orman işleri şimdilerde yok denilecek kadar azalmıştır. Ayrıca beş adet tavuk çiftliğinde yılda 270.000 adet et tavuğu üretimi yapılmaktadır.
Köyde okuma oranı yüksektir. Köyde 1 ilkokul ve 1 cami vardır. Öğrenci azlığı nedeniyle okul kapatılmış öğrenciler YİBO'ya yerleştirilmiştir. Köyün içme suyu ihtiyacı köyün içindeki 5 çeşmeden sağlanmaktadır. Ayrıca Arközü Deresi'nden alınan, 5 km toprak kanalla getirilen sulama suyu mevcuttur. Telefon hattı bulunmaktadır.
Köyün 5 km kuzeyinde Alkaya eteklerinde Goccuk Yaylası ve 15 km kuzeyinde Köroğlu Tepesinin güney yamaçlarında Aladağ Yaylası bulunmaktadır. Köy halkı yaz aylarında bu yaylalara çıkar.
İlçenin güneybatısında yeralan Borucak köyü, ilçeye 15 km uzaklıktadır. Güneyinde Alanhimmetler Köyü, batısında Kuzca Köyü, kuzeybatısında Dokumacılar ve Balı Köyü, doğusunda Geriş Köyü ile komşudur. Çevresinde; Kaşı, İnanca Tepesi, Ören Tepesi, Çatbükü ve Çivril Deresi gibi mevkiler bulunmaktadır.
Rivayete göre köyün, Topaçlar ve Hacılar sülaleleri isminde iki sülalenin buraya gelip yerleşmesiyle oluştuğu söylenmektedir. Dağ eteğinde kurulmuş olan ve Aşağı Köy ismi ile de anılan köy, düz bir arazi üzerinde bulunmaktadır. Köyde 35 hanede 106 nüfus yaşamaktadır.
Köy halkının geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturur. Arazi yapısı olarak düz bir yapıya sahip olması ve toprağının verimli oluşu tarıma büyük önem verilmesine neden olmuştur. 650 dekar kuru ve sulu tarım üzerinde buğday, arpa, pirinç ve üzüm yetiştirilmektedir. Ayrıca üzümden pekmez üretimi yapılmaktadır. Hayvancılık olarak 150 adet büyükbaş, 618 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Mevcut 2 adet tavuk çiftliğinde yılda 75.000 adet et tavuğu yetiştirilmektedir.
Köyde 1 ilkokul, 1 lojman, 1 cami ve 1 imam lojmanı bulunmaktadır. okul öğrenci azlığından kapalıdır. Köyün içme suyu şebekesi yoktur. Balı, Borucak, Kuzca ve Dokumacılar köylerini kapsayan grup içme suyu şebekesi ihalesi yapılmış olup, köye şebeke suyu getirilmesi için çalışmalara başlanılmıştır. Alanhimmetler Köyü'ndeki telefon santralından telefon abonesi olarak yararlanılmaktadır. Köyün yolu stabilizedir. Ayrıca Seben ilçesi ile yol bağlantısı mevcuttur.
Köyün 3 km uzağında İnanca adı verilen bir yaylası bulunmaktadır.
İlçenin kuzeybatısında yer alan Çökeler köyü, ilçeye 14 km uzaklıktadır. Bolu - Kıbrıscık karayoluna 1 km'likstabilize yolla bağlanmıştır. Köy güneydoğusunda Karaköy Köyü, güneyinde Kılkara Köyü, güneybatısında Belen Köyü, kuzeyinde ise Seben ilçesi ve Bolu il sınırlarıyla komşudur.
Köroğlu Dağı eteğinde kurulu bulunan ve üst tarafı ormanla kaplı olan köyün, önceleri yayla olarak kullanıldığı, daha sonra burada devamlı kalınması sonucu köy haline geldiği söylenmektedir.
Arazi yapısı olarak engebeli kayalık ve ağaçlık bir yapıya sahip olan köyde 59 hanede 209 nüfus bulunmaktadır.
Köyde 1 ilkokul, 1 cami, 1 öğretmen lojmanı, 1 orman personeli lojmanı vardır. İlkoul kapalıdır. Öğrenciler YİBO'ya yerleştirilmiştir. İçme suyu şebekesi ve telefon hattı mevcut olup, Karaköy Köyü'nde bulunan telefon santralından yararlanılmaktadır.
Köy halkı geçimini tarım, hayvancılık, orman işçiliği ve nakliyecilik yaparak sağlamaktadır. 267 dekar arazinin bir bölümünde buğday ve arpa yetiştirilmektedir. Ayrıca ilçemizde en fazla elma yetiştirilen köylerinden biridir. Köyde 270 adet büyükbaş, 740 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Mevcut beş adet tavuk çiftliğinde yılda 180.000 adet et tavuğu üretilmektedir. S.S.Çökeler Tarım ve Orman Kooperatifi'nce Orman İşletme Müdürlüğünden temin edilen işler yapılmaktadır.
Köyün orman içerisinde, Köroğlu mevkiinde Çorluk adı verilen bir yaylası bulunmaktadır. Her yıl Temmuz ayında yaylaya çıkarlar ve 1 ay kalırlar.
Ayrıca köyden İstanbul'a göç edenler her yıl Ağustos ayı sonunda köye gelerek mevlit okutur, köy halkına ve çevresine yemek verirler.
İlçenin güneydoğusunda bulunan Deveci köyü, ilçeye 11 km uzaklıktadır. Köyün adının nereden geldiği ile ilgili iki rivayete rastlanmaktadır. Köyde anlatılan rivayete göre develeri ile bu yörede tuz satıcılığı yapan bir kişinin develerinin köyün bulunduğu yerde hastalanması ve ölmeleri sonucu bu kişinin burada yerleşerek kalmasından köyün isminin Deveci olarak geldiği söylenmektedir. İkinci bir rivayete göre ise; eski ordularda ve birliklerde deveci grubunda yer alanlardan bir veya birkaç kişinin buraya yerleşmesi sonucu köyün adının Deveci olduğu da anlatılmaktadır.
İki vadi arasında Burgaz Dağı eteklerine kurulmuş olan köy eğimli bir arazi yapısına sahiptir. Köyün çevresi; Burgaz Tepesi, Karatepe, Göçük Deresi, Dibek Dere, Uludere, Erikli Dere ve Ayı Deresi ile çevrilidir. Doğusunda Köseler ve Yazıca köyleri, batısında Taşlık Köyü, kuzeyinde Nadas Köyü, güneyinde Burgaz Dağı ve Beypazarı ilçe sınırı ile komşudur. Köyde 19 hanede 55 nüfus yaşamaktadır.
Köy halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Tarım ürünü olarak 154 dekar arazinin bir bölümünde buğday ve arpa ekimi yapılmaktadır. Uludere çevresinde ilçenin en kaliteli pirinci bu köyde yetiştirilmektedir. Köyde 88 adet büyükbaş, 385 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. 7 adet tavuk çiftliğinde yılda 250.000 adet et tavuğu yetiştiriciliği yapılmaktadır.
Köyde 1 ilkokul ve 1 cami bulunmaktadır. Okul öğrenci azlığından kapatılmıştır. Öğrenciler ilçe merkezindeki Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'na yerleştirilmişlerdir. Köyün şebeke suyu yoktur. Köyün ortasındaki çeşmelerden su ihtiyacı giderilmektedir. İlçe merkezindeki telefon santralına bağlı olarak telefon hattı vardır.
Köyde "Dede Mezarı" adı altında 1 türbe bulunmaktadır. Ayrıca Göçük Deresi mevkiindeki acı su denilen suyun cilt hastalıklarına iyi geldiği köy halkı tarafından söylenmektedir.
Köy halkı; Burgaz Dağı eteklerinde kendi sınırları içinde olan yaylaya yaz aylarında bir ay süreyle çıkarlar. Köye yakın olduğu için çoğu kişiler çalışmak için gündüz köye inip akşam yaylaya dönerler.
İlçenin doğusunda, ilçeye 12 km uzaklıkta olan Deveören Köyü'ne, Karacaören Köyü'nden geçerek ulaşılmaktadır. Doğusunda Alemdar Köyü, batısında Karacaören Köyü, güneyinde Yazıca Köyü, kuzeybatısında Kızılcaören Köyü, kuzeyinde Dörtdivan ilçesi ile komşu olan köy, Serke Deresi, Tepecik, Gevenli Tepesi, Gücümenci Tepesi, Köroğlu dağları, Cuma Deresi ve Ayaz Tepesi ile çevrilidir.
Halk kahramanı Köroğlu'nun yaşadığı dönemlerde kervan yolunun bu köyden geçtiği ve kervanlar burada konakladığı için adının buradan geldiği söylenmektedir. Köyün adı önceleri Deveviran iken daha sonra Deveören olarak değiştirilmiştir. Halkının Kırım Türklerinden olduğu rivayet edilmekle birlikte, kesin olarak nereden geldiği ve ne zaman kurulduğu bilinmemektedir. Dağ eteğinde kurulu olan köyde 80 hanede 237 nüfus yaşamaktadır. Engebeli bir araziye sahiptir ve kuzeyi ormanlıktır.
Köy halkının geçim kaynağını tarım, hayvancılık ve ormancılık oluşturmaktadır. 528 dekar arazi üzerinde kuru tarım yapılmakta olup, az miktarda buğday ve arpa yetiştirilmektedir. Köyde 270 büyükbaş, 1830 küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Ayrıca köyde bulunan 18 adet tavuk çiftliğinde yılda 650.000 adet et tavuğu yetiştirilmektedir. Köylüler tarafından kurulan S.S. Deveören Tarım Kooperatifi'nce Orman İşletme Müdürlüğü'nden alınan kesim ve sürütme işleri köylüye dağıtımı yapılarak gelir sağlanmaktadır.
Köyün Köroğlu mevkiinde doğa harikası güzelliklere sahip yaylaları bulunmaktadır.
Bu yaylalara Haziran ayı başında çıkarlar ve 2,5 - 3 ay süreyle kalırlar.
Köyde 1 ilkokul, 2 adet okul lojmanı, 2 cami, 1 orman lojmanı bulunmaktadır. Okul çağı öğrencileri ilçedeki Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'na yerleştirilmiştir. Köyde içme suyu şebekesi mevcuttur. Telefon Karacaören Köyü'ndeki otomatik PTT santralına bağlıdır.
İlçenin güneybatısında yer alan Dokumacılar köyünün ilçeye 15 km uzaklıktadır. Güneyinde Borucak Köyü, güneydoğusunda Geriş Köyü, kuzeyinde Şaduman Deresi ve Belen Köyü, güneybatısında Balı Köyü ve Seben ilçesi ile komşudur. Köyün kuruluş tarihi ve nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir. Köyün ilk ismi Kesner'dir. Daha sonra değiştirilerek Dokumacılar olmuştur. Düz bir arazi üzerinde kurulmuş olan köyde 17 hanede 95 nüfus yaşamaktadır.
Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılıkla uğraşarak temin etmektedir. Köyde 387 dekar arazinin bir bölümünde kuru ve sulu tarım yapılabilmekte, buğday, arpa, pirinç ve nohut, az miktarda elma, kiraz ve üzüm yetiştirilmektedir. Arazinin düz olması ve toprağının verimli olması, bu köyde ve komşu köylerde tarıma daha çok önem verilmesine neden olmuştur. Köyde 90 adet büyükbaş 350 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Ayrıca köy halkından inşaatlarda işçilik ve ustalık yapanlar da vardır.
Köyde 1 ilkokul ve lojmanı ile 1 cami vardır. İlkokul eğitim - öğretime kapalıdır. Öğrencileri YiBO'ya yerleştirilmiştir. Balı, Borucak, Kuzca ve Dokumacılar köylerini kapsayan grup içme suyu şebekesi ihalesi yapılmış olup, köye şebeke suyu getirilmesi için çalışmalara başlanılmıştır. Alanhimmetler Köyü telefon santralına bağlı telefon hattı vardır.
Köylüler her yıl yaz aylarında Burgaz Dağı mevkiinde bulunan yaylaya çıkarlar. Köyden Bolu'ya göç edenler her yıl yaz aylarında gelerek köyde mevlit okutur, köy ve çevre halkına yemek verirler.
İlçenin güneybatısında yer alan Geriş köyü ilçeye 9 km uzaklıktadır. Geriş Köyü'nün ilçenin en eski köylerinden olduğu, Osmanlılar döneminde Çivril Deresi'nde Medrese bulunduğu söylenmektedir. Köyün ortasından geçen Hacap Deresi'nin iki yakasına yay biçiminde engebeli, yamaç bir arazi üzerine yerleşmiştir. Köy halkının nereden geldiği ve adının ne anlama geldiği bilinmemekle birlikte, rivayete göre Trabzon, Kastamonu, İstanbul ve Uruş yörelerinden gelen ayrı ayrı sülalelerin yerleştiği söylenmektedir.
Köyün doğusunda Taşlık Köyü'nün Alpagut Mahallesi, güneyinde Kızık Köyü, batısında Dokumacılar ve Borucak Köyleri ve kuzeydoğusunda ilçe merkezi ile komşudur. Köyün çevresi; Alacanın Önü, Gölgeli Kaya, Fındıklar, Kesner Deresi, Güna Bayırı, Çivril Çayı, Akifın Gölü, Tepe Pınar, Kavakbaşı, Yar içi, Okçakacan Kayalar adındaki mevkilerle çevrilidir. Köyde 60 hanede 173 nüfus yaşamaktadır.
Köy çevresinde, Dede Türbesi, Oğlan Mezarı, Bayrak Dede Türbesi, Manasur Türbesi adı altında eski mezarlar bulunmaktadır.
Köyün Aşağı Bayır ve Yukarı Bayır denilen mevkilerinde Eski Köy Koca Gölü, Tepe Göl, Tuzla Gölü, Akifın Gölü ve Küçük Göl adında irili ufaklı gölcükler vardır. Aşağı Bayır denilen mevkiin bitki örtüsü ardıç ve çakırga denilen bodur ağaçlarla kaplıdır.
Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılık yaparak elde eder. Tarım ürünü olarak 640 dekar arazinin bir bölümünden buğday, arpa ve azda olsa üzüm ve pirinç yetiştirilmektedir. 350 adet büyükbaş 1975 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Mevcut bir adet tavuk çiftliğinde yılda 40.000 adet et tavuğu üretimi yapılmaktadır.
Köyde 1 ilkokul ve lojmanı, 1 cami bulunmaktadır. İlkokul kapatılarak öğrencileri YİBO'ya yerleştirilmiştir.Şebeke suyu mevcuttur. Alanhimmetler telefon santralına bağlı olan telefon hattı bulunmaktadır. Her yıl yaz aylarında bir ay Burgaz mevkiinde Geriş Yaylası'na çıkılır.
Karacaören Köyü, adını köyün karşısında bulunan ve eski yerleşim yeri olarak da bilinen ören yerinden aldığı söylenmektedir. Önceleri Karacaviran olan köyün adı, Karacaören olarak değiştirilmiştir.
Halkının nereden ve ne zaman geldiği bilinmemekle birlikte Kırım Türklerinden olduğu rivayet edilmektedir. İlçeye 6 km. uzaklıkta olup, ilçenin doğusunda yeralmaktadır. Kıbrıscık - Beypazarı karayolu üzerinde anayola 1 km. stabilize yolla bağlanmıştır. Yerleşim yeri olarak hafif eğimli bir zemin üzerinde bulunan köyün doğusunda Deveören Köyü, güneyinde Yazıca Köyü, güneybatısında Deveci ve Nadas Köyleri, batısında Kızılcaören Köyü ile komşudur. Köroğlu Dağları, Ayaz Tepesi, Cuma Deresi ve Dernek Deresi ile çevrili olan köyde 36 hanede 120 kişi yaşamaktadır.
Köy halkının geçim kaynağı tarım, ormancılık ve hayvancılıktır. Tarım ürünü olarak 255 dekar arazının bir bölümüne arpa ve buğday ekilmektedir. Köyde bulunan S.S.Tarım ve Orman Kooperatifi aracılığı ile ormanda kesim ve sürütme işleri yapılmaktadır. Köyde 100 adet büyükbaş 750 küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Ayrıca köyde bulunan tavuk çiftliğinde yılda 450.000 adet et tavuğu yetiştirilmektedir.
Köy halkı her yıl Temmuz ayı başında Köroğlu mevkiinde orman içinde bulunan Serke ve Sinnecik yaylalarına çıkarlar ve 1 ay süreyle kalırlar.
Köyde 1 ilkokul, 1 cami, 1 sağlık evi bulunmaktadır. İlkokul ve sağlık evi kapalıdır. İçme suyu şebekesi mevcuttur. 400 abone kapasiteli, çevre köylere de hizmet veren bir telefon santralı bulunmaktadır.
İlçenin kuzeybatısında yer alan Karaköy, Kıbrıscık - Bolu karayolu üzerinde 9 km. uzaklıktadır. Ulaşımı asfalt yol ile sağlanmaktadır. Arazi yapısı kayalık ve bodur bitki örtüsü ile kaplıdır. Engebeli bir yapıya sahiptir. Ovacık Tepesi, Acan Tepesi, Örüklü Tepesi, Sivriler Tepesi, Eğerlikaya Tepesi, Değirmencik Deresi, Daspunar, Çukur ve Gökçukur pınarları ile çevrili köyün; doğusunda Kökez Köyü, kuzeybatısında Çökeler Köyü, batısında Kılkara ve Belen Köyleri ile komşudur. Köyün Saraycık adı altında bir mahallesi bulunmaktadır. Karaköy'de 100, Saraycık 20 hanede toplam 381 nüfus bulunmaktadır.
Köyde yaşayanlarca, arazinin kayalık ve bodur bitki örtüsüyle kaplı olması nedeniyle karşıdan bakıldığında kara göründüğü için adının Karaköy olarak kaldığı söylenmektedir. Nüfus olarak ilçenin en büyük köylerinden biridir. Köyün merkezinde ve mahallesinde birer okul ve birer cami vardır. Köyün merkezinde 57 öğrenci ve iki öğretmeni ile bir ilköğretim okulu halen eğitim ve öğretimine devam etmektedir. Köyde bulunan sağlık evi personel olmadığından kapalıdır. İçme suyu şebekesi vardır. 500 abonelik telefon santrali mevcuttur.
Köy halkı geçimini tarım hayvancılık, orman işçiliği ve nakliyecilik yaparak sağlanmaktadır. 1050 dekar arazinin bir bölümünde buğday ve arpa ekimi yapılmaktadır. Köyde 484 adet büyükbaş, 3250 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Mevcut 15 adet tavuk çiftliğinde yılda 550.000 adet et tavuğu üretimi yapılmaktadır. Köyde S.S. Tarım ve Orman Kooperatifi her yıl Orman İşletme Müdürlüğü'nden üyeleri adına kesim ve sürütme işçiliği almaktadır.
Köylüler her yıl Temmuz ayı başlarında Köroğlu mevkiinde bulunan yaylalarına çıkarlar. Burada bir ay süreyle kalırlar. Her yıl Mayıs ayındA ark mevlidi olarak geleneksel bir günün kutlaması yapılır. Ayrıca köyden göçerek diğer illere gidenler, köye gelerek mevlit şeklinde bir gün yaparlar. Bu günlerde kuzular kesilir, yemekler pişirilir, köy halkına ve çevreden gelen misafirlere ikramda bulunurlar.
İlçenin batısında yer alan Kılkara köyünün ilçeye uzaklığı 14 km.'dir.
Arazi yapısı olarak taşlık ve bodur bitki örtüsüyle kaplıdır. Köy; Aşağı Köy, Yukarı Köy diye adlandırılan iki parçadan oluşmuştur. Köyün kuruluş tarihi ve nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir. Köyde 41 hanede 134 nüfus bulunmaktadır. Doğusunda Karaköy, kuzeyinde Çökeler Köyü, batısında Belen Köyü, Takmak Deresi ve UluDere ile çevrilidir.
Köy halkı tarım, hayvancılık, orman işçiliği ve nakliyecilik yaparak geçimini sağlamaktadır. 522 dekar arazinin bir bölümünde buğday, arpa, elma ve az miktarda pirinç yetiştirilmektedir. Hayvancılık ekonomik güçlükler nedeniyle azalmıştır. 200 adet büyükbaş, 1760 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. S.S. Kılkara Tarım ve Orman Kooperatifi'nce Orman İşletme Müdürlüğü'nden alınan işler yapılmaktadır. Ayrıca kendilerine ait kamyonlarla nakliyecilik yaparak geçimini sağlayanlar da vardır.
Köyde 1 ilkokul ve lojmanı ile 1 cami vardır. İlkokul kapatılmış, öğrencileri ilçe merkezindeki YİBO'ya yerleştirilmiştir. Köyün içme suyu şebekesi vardır. Karaköy Köyü telefon santralına bağlı telefon hattı bulunmaktadır.
Köy halkı her yıl Temmuz ayında Yayla çayı bölgesindeki Öreneik mevkiinde bulunan Öreneik ve Elmalı yaylalarına çıkarlar, 30 -40 gün bu yaylalarda kalırlar.
İlçenin güneyinde bulunan Sarıkaya köyü ilçeye 17 km. uzaklıktadır. Kuzeyinde Taşlık Köyü, kuzeybatısında Geriş Köyü, batısında Alanhimmetler ve Borucak köyleri, güneybatısında Beypazarı ilçesi Yukarı Güney Köyü, güneydoğusunda Beypazarı ilçesi Dibekveren Köyü, güneyinde Beypazarı İlçesi Bahçe ve Kös köyleri ile komşudur. Köyün yolu stablizedir. Çevresi; Erenler Tepesi, Kırgeçit Deresi, Tınaz Tepe, Mondu Çayı, Koca Arkaç, İnanca Tepesi mevkiileri ile çevrilidir.
Halk arasında anlatılan rivayete göre, Kızık adının, köyün yerleşim yeri olarak iki dere arasında dar bir yerde olması nedeniyle kıstırılmış dar yer anlamına gelen Kısık adından geldiği, daha sonraları Kızık haline aldığı söylenmektedir. Köy Kızık ve Sarıkaya olmak üzere iki mahalleden meydana gelmiştir. Sarıkaya Mahallesi'nin yerleşim yerinin sarı kaya ve sarı topraklarla kaplı olduğundan adını buradan aldığı söylenmektedir. Köyde her iki mahallede toplam 39 hanede 134 nüfus bulunmaktadır.
Köy halkı geçimini tarım, hayvancılık, besicilik ve arıcılık yaparak karşılamaktadır. 1027 dekar arazinin bir bölümünde buğday ve arpa ekimi yapılmaktadır. 6 aile arıcılık yapmakta, 5 aile de besicilik ile uğraşmaktadır. Beş besihanenin toplam kapasitesi 150 adet büyükbaş hayvandır. Köyde 250 adet büyükbaş, 2470 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Köy arazisinin bitki örtüsü hayvancılık ve arıcılık için çok elverişlidir.
Köyün her iki mahallesinde de okul ve cami vardır. Okullar öğrenci azlığı nedeniyle kapatılmış olup, öğrencileri ilçe merkezindeki YİBO'ya yerleştirilmiştir. Köyün içme suyu şebekesi ve ilçe merkezine bağlı telefon hattı bulunmaktadır.
Beypazarı ilçesi sınırları içerisinde, köyün güneyinde 4 km. mesafede Kızık Yaylası adıyla anılan yaylaları vardır. Köy yaylasında her yıl yaz mevsiminde üç ay süreyle kalınır.
İlçenin doğusunda yer alan Kızılcaören köyü, ilçeye 6 km. uzaklıktadır. Kıbrıscık - Beypazarı karayolu üzerinden ayrılarak 2 km.lik stabilize yolla köye ulaşmak mümkündür. Köyün topraklarının kırmızı renkte oluşu ve köy yakınında ören yeri bulunması nedeniyle ilk adını Kızılcaviran olarak almış daha sonraları Kızılcaören olarak değişmiştir.
Kızılcaören Köyü Köroğlu Dağı eteğinde kayalık bir yamaç üzerine kurulmuştur. Doğusunda Deveören Köyü, güneydoğusunda Karacaören Köyü, güneybatısında Nadas Köyü, batısında ilçe merkezi, kuzeyinde Dörtdivan ilçe sınırları ile komşudur. Köroğlu Dağları Alma Pınarı, Köstenlik Dağı, Kapan, Tilki Yarısı, Kuyu Pınarı, Dikmen Tepesi ve Asarlık mevkileri ile birlikte çevrili bulunan köyde 19 hanede 40 nüfus yaşamaktadır.
Arazi yapısı olarak oldukça engebeli taşlık ve ağaçlık bir yapıya sahip olan köyde halkın geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. 117 dekar ekime elverişli arazinin bir bölümünde buğday ve arpa yetiştirilmekte olup, kendi ihtiyaçlarını ancak karşılamaktadır. Köyde 75 adet büyükbaş, 700 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır.
Köyde 1 ilkokul ve 1 cami bulunmaktadır. Okul öğrenci azlığı nedeniyle kapalıdır. İçme suyu şebekesi yoktur. Köy halkı içme ve kullanma suyunun köyün ortasındaki tek çeşmeden temin etmektedir. Karacaören Köyü telefon santralına bağlı telefon hattı vardır.
Her yıl Temmuz ayı başında Köroğlu Dağlarında bulunan ve Sinnecik adı verilen yaylaya çıkarlar ve bir ay süreyle kalırlar.
İlçenin kuzeyinde yer alan Kökez köyü, ilçeye 4 km. uzaklıktadır. Bolu - Kıbrıscık karayolundan 1 km. stablize yolla ayrılır. Köroğlu Dağının eteklerinde kurulmuş, etrafı derelerle çevrilidir. Köyün Bağışlar adında bir de mahallesi vardır. Kökez Köyü'nün isminin ne anlama ve nereden geldiği bilinmemekle birlikte, halkının Kırımdan geldiği rivayet edilmektedir. 51 hanede 157 nüfus bulunmaktadır. Köy 1970 - 1980 yılları arasında çok göç vermiş İstanbul Pendik, İzmir Kemalpaşa ilçelerine yoğun olarak yerleşme olmuştur. Son yıllarda köyden göçün durmasının sebebi ise köyde et tavuğu çiftliklerinin yaygınlaşmasıdır.
Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılık yaparak sağlamaktadır. Tarım ürünü olarak 490 dekar kuru arazinin bir bölümünde arpa ve buğday ekimi yapılmaktadır. Az miktarda da olsa elma yetiştirilmektedir. Köyde 200 adet büyükbaş, 2100 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. 15 adet tavuk çiftliğinde yılda 600.000 adet et tavuğu üretilmektedir.
Köyde 1 ilkokul, 2 cami ve 1 orman binası bulunmaktadır. Okul öğrenci azlığından kapatılmış, öğrenciler ilçe merkezindeki YİBO'ya yerleştirilmiştir. Köyde şebeke suyu mevcuttur. İlçe merkezine bağlı telefon hattı vardır. Köyde senede bir defa, köyden özellikle İstanbul Pendik İlçesi'ne gidenler gelerek mevlit okutup, yemek verirler.
Köyün Köroğlu eteklerinde bulunan yaylasına çıkılarak bir ay kalınır.
Köseler köyü ilçeye 15 km. uzaklıkta Kıbrıscık - Beypazarı karayolu üzerinde olup, ilçenin güneydoğusunda yer almaktadır. Rivayete göre daha önceleri Yazıca Köyü'nde yaşayan 3 kösenin buradan ayrılarak köyün şimdiki bulunduğu yere yerleşmesi nedeniyle köyün adının Köseler olarak kaldığı söylenmektedir. Engebeli bir alanda kurulu bulunan köyün arazisi ağaç ve bodur bitki örtüsüyle kaplıdır. Doğusunda Yazıca Köyü, kuzeyinde Karacaören Köyü, kuzeybatısında Nadas Köyü, batısında Deveci Köyü ve güneyinde Beypazarı ilçe sınırları ile komşudur. İlçemizin turistik ve piknik yeri olarak bilinen Karagöl bu köy sınırları içindedir. Dağ eteğinde iki vadi arasında kurulmuş olan köy; Karatepe, Haramilik Dağı, Gavur Tepesi, Cuma Deresi, Ayvacık Deresi, Tatar Tepesi ile çevrilidir. Köyde 31 hanede77 nüfus yaşamaktadır.
Köy halkının geçim kaynağı, tarım, hayvancılık ve orman işçiliğidir. 44 dekar tarım arazisinde buğday ve arpa yetiştirilmektedir. Köyde 70 büyükbaş, 1020 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Ayrıca 30 büyükbaş hayvan kapasiteli bir besihane vardır. 9 adet tavuk çiftliğinde yılda 330.000 adet et tavuğu üretimi yapılmaktadır. S.S. Köseler Tarım ve Orman Kooperatifince Orman İşletme Müdürlüğü'nden belli miktarlarda kesim işi alınıp orman işçiliği yapılmaktadır.
Köyde 1 ilkokul, 1 cami ve lojmanları bulunmaktadır. Okul öğrenci azlığı nedeniyle kapalıdır. İçme suyu şebekesi ve telefon hattı mevcuttur. Karacaören Köyü'nde bulunan telefon santralından faydalanılmaktadır.
Köy halkı her yıl yaz aylarında yaylaya giderler. Orman içerisinde bulunan Karakise ve Sakal denilen yaylalarda birer ay süreyle iki ay kaldıktan sonra köye dönerler.
İlçenin güneybatısında yer alan Kuzca köyü ilçeye 17 km. uzaklıktadır. Kuzeydoğusunda Balı köyü, doğusunda Alanhimmetler Köyü, güneyinde Beypazarı ilçe sınırı, batısında Seben İlçesi sınırları ile komşudur. Köyün çevresi; Ölü Pınar Tepesi, Ören Tepesi, Nişan Tepe, İnevi Deresi, Uludere, Karakayabaşı, Kocadoruk, Köselik, Gelence, Eşek İni Tepesi, Halı Kayası, Dede Mezarı mevkiileri ile çevrilidir.
Köy iki mahalleden oluşmaktadır. Kuzca ve Çalkara mahallelerinde toplam 33 hanede 102 nüfus bulunmaktadır. Köyün isminin ne anlama geldiği ve halkının nereden geldiği bilinmemekle birlikte köyün engebeli bir arazide ve etrafının tepelerle çevrili oluşu güneşi az almasına neden olduğu için Kuzca ismini aldığı söylenmektedir.
Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılık yaparak sağlamaktadır. 730 dekar kuru ve sulu tarım alanının bir bölümünde; buğday, arpa, pirinç, nohut ve üzüm yetiştiriciliği yapılmaktadır. Köyde 170 adet büyükbaş 1600 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Köy halkı yetiştirdiği ürünlerin ihtiyaç fazlasını ilçe pazarına götürüp satmaktadır. Hayvancılık ise her geçen gün azalmaktadır.
Köyde 1 ilkokul ve 1 lojmanı, iki mahallesinde de cami vardır. Okul öğrenci azlığı nedeniyle kapatılmış, öğrenciler ilçe merkezindeki YİBO'ya yerleştirilmiştir. Balı, Borucak, Kuzca ve Dokumacılar köylerini kapsayan grup içme suyu şebekesi ihalesi yapılmış olup, köye şebeke suyu getirilmesi için çalışmalara başlanılmıştır. Alanhimmetler Köyü santralına bağlı telefon hattı bulunmaktadır.
Köyde yaylacılık yapılmamaktadır.
Nadas köyü illçenin güneydoğusunda yer almakta olup, ilçeye 4 km mesafededir. Halkın. ilk yerleşimi sırasında bu alanın nadasa bırakıldığı döneme rastlaması nedeniyle köyün adının "Nadas" olarak kalmasına neden olduğu rivayet edilmektedir.
Düz bir alanda kurulan köy iki mahalleden oluşmaktadır. Aşağı ve Yukarı Nadas olarak da bilinen mahallelerden, aşağıya Nadas, yukarıya Peçenek adı verilmiştir. İki mahalle arasında 1 km'lik mesafe bulunmaktadır. Doğusunda Karacaören Köyü, kuzeydoğusunda Kızılcaören Köyü, kuzeybatısında ilçe merkezi,güneybatısında Taşlık Köyü, güneyinde Deveci Köyü, güneydoğusunda Köseler Köyü ile komşudur.
Peçenek Mahallesi'nde 21 hanede 56 nüfus, Nadas Mahallesi'nde 6 hanede 21 nüfus olmak üzere toplam 77 nüfus yaşamaktadır. Her mahallede ilkokul, öğretmen lojmanı ve cami vardır. Ancak öğrenci azlığı nedeniyle okullar kapatılmıştır. Köyde içme suyu şebekesi ve telefon hattı mevcuttur.
Köy halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Tarım ürünü olarak 244 dekar arazinin bir bölümünde buğday ve arpa yetiştirilmektedir. Düz bir arazide kurulmasına rağmen arazi yapısı kayalık ve ağaçlık olması nedeniyle tarım yapılacak alan azdır. Köyde 100 adet büyükbaş, 800 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Dört adet tavuk çiftliğinde yılda 230.000 adet et tavuğu yetiştirilmektedir.
Köylüler yaz aylarında Dikili mevkiinde bulunan ve Nadas Yaylası adı verilen yaylaya çıkarlar ve burada bir ay süre ile kaldıktan sonra geri dönerler.
İlçenin güneyinde bulunan Taşlık köyü, ilçeye 9 km. uzaklıktadır. Yolu stabilizedir. Köyün eski adı Mondu'dur. Ancak bunun ne anlama geldiği bilinmemektedir. Daha sonra köyün adı Taşlık olarak değişmiştir. Köyün Alpağut adında bir mahallesi vardır. Kuzeyinde ilçe merkezi, doğusunda Deveci Köyü, kuzeydoğusunda Nadas Köyü, güneyinde Kızık - Sarıkaya Köyü, batısında Geriş Köyü ile komşudur. Köy; Mondu Tepesi, Avdan Tepesi, Kocaarkaç Tepesi, Kapancık Deresi, Erikli Dere ve Şaduman Deresi ile çevrili vadiler arasında kurulmuştur. Köy merkezinde 19, Alpağut Mahallesi'nde 6 hane de olmak üzere toplam 25 hanede 83 nüfus yaşamaktadır.
Köyde 1 ilkokul, 1 cami ve 1 orman lojmanı bulunmaktadır. Şebeke suyu yoktur. Su ihtiyacı köyün ortasındaki çeşmelerden karşılanır. Merkez ilçeye bağlı telefon hattı vardır. İlkokul öğrenci azlığından kapatılmış, öğrenciler ilçe merkezindeki YİBO'ya yerleştirilmiştir.
Köy halkının geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. 406 dekar arazinin bir bölümünde buğday, arpa ve pirinç yetiştirilmektedir. Ayrıca Şaduman Deresi çevresinde üzüm ve elma yetiştiriciliği yapılan Taşlık Köyü, ilçenin en fazla elma yetiştirilen köylerinden biridir. Dere kenarlarında sebze üretimi de yapılmaktadır. Köyde 195 adet büyükbaş, 1580 adet küçükbaş hayvan vardır.
Köyün güneyinde Burgaz Dağı eteklerinde ormanlık alanda Taşlık yaylası adı verilen bir yaylası bulunmaktadır. Köylüler yaz mevsiminde bir ay süreyle yaylaya çıkarlar.
Yazıca köyü ilçenin güneydoğusunda, Kıbrıscık - Beypazarı karayolu üzerinde olup, ilçeye 12 km. uzaklıktadır. Yolu asfalttır. Dağ eteğine kurulu bulunan köy arazisi yerleşim alanı dışında engebeli bir yapıya sahiptir. Kuzeydoğusunda Alemdar Köyü, güneyinde Köseler Köyü, kuzeyinde Karacaören ve Deveören köyleri, doğusunda Beypazarı ilçe sınırlarıyla komşudur. Karadağ, Domuzlu Dağı, Susuz Dağı, Karatepe, Sivri Tepe, Cuma Deresi, Kiraz Deresi, Karadoğa Deresi, Sebuç Ovası ve Balpınarı mevkileri ile çevrilidir. Köyde 66 hanede 149 nüfus yaşamaktadır.
Köyün yerinin düz olması nedeniyle düzlük anlamına gelen Yazıca adı verildiği söylenmektedir. Cumhuriyet dönemi öncesi ve sonrası ilçenin en büyük köylerinden biri iken göçler nedeniyle nüfusunda önemli azalmalar olmuştur.
Köy halkının geçim kaynağı tarım, hayvancılık ve orman işçiliğidir. Tarım ürünü olarak 253 dekar arazinin bir bölümünde buğday ve arpa ekimi yapılmaktadır. Ancak bu ekim köylünün kendi ihtiyacını karşılamamaktadır. Köyde 150 adet büyükbaş hayvan, 4200 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. Ayrıca 20 büyükbaş hayvan kapasiteli bir besihane bulunmaktadır.
Köy ikliminin kışın karlı ve sert geçmesi nedeniyle, küçükbaş hayvanlar Polatlı, Ayaş ve Haymana ovalarına kışlamaya götürülür. Köyde bulunan 10 adet tavuk çiftliğinde yılda 520.000 adet et tavuğu yetiştirilmektedir. Diğer köylerde olduğu gibi bu köyde de tavuk yetiştiriciliği köy ekonomisine büyük ölçüde canlılık kazandırmıştır.
S.S. Yazıca Tarım ve Orman Kooperatifi tarafından Orman İşletme Müdürlüğü'nden üyeler adına alınan orman işlerinin işçiliği yapılmaktadır. Köyde yaşayan halkın büyük çoğunluğu sosyal güvenlik kurumlarından faydalanmaktadır.
Köyde 1 ilkokul, 1 öğretmen lojmanı, 1 cami ve lojmanı, 1 sağlık evi ve orman işletmesine ait 3 lojman bulunmaktadır. Sağlık evinin personeli bulunmamaktadır. Okul öğrenci azlığı nedeniyle kapatılmış, öğrenciler ilçe merkezindeki Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'na yerleştirilmiştir. Köyde içme suyu şebekesi vardır. Telefon hattı olarak Karacaören Köyündeki telefon santralından yararlanılmaktadır.
Yazıcalılar her yıl Haziran ayı içinde Köroğlu mevkiinde bulunan Sarıbasın ve Sorudak adındaki yaylalarına çıkarlar, su ve otlağın bol olduğu doğa güzellikleriyle bezenmiş bu yaylalarda iki ay süreyle kalarak kışlık ürünlerini temin ederler.
Bu sayfalar 2015 yılında Kıbrıscık Kültür Yardımlaşma Dayanışma ve Kıbrıscık’ı Tanıtma Derneği web sitesi için hazırlanmıştı. Site, İlyas Çeltek’ten sonraki yönetim döneminde ilgi görmediği için kapandı. Bugünkü yönetimin bu konuda bir sorumluluğu yoktur; dernek isterse siteyi yeniden açabilir. Elimde kalan içerikler değerlendirilmek üzere burada yeniden yayımlanmıştır.